W typowo włoskim stylu: miały powstać tylko dwie pary schodów łączące miejscowość z parkingiem. I co z tego wynikło? Dwoje spektakularnych schodów prowadzących do powyżej leżącego miasteczka.
Gallicano nel Lazio było prawdopodobnie zamieszkiwane jeszcze przed czasami rzymskimi. Miejscowość leży 30 km na wschód od Rzymu na wzniesieniu po wschodniej stronie Monti Prenestini. Turyści chętnie tu przyjeżdżają, aby zwiedzić kościół San Rocco, który został ufundowany w 1628, jako dziękczynienie za ocalenie Gallicano od szerzącej się zarazy. Dlatego wąskie, strome uliczki były stale zakorkowane przez samochody. Około 5000 mieszkańców szukało rozwiązania. I znalazło je w budowie parkingu u podnóży wzniesienia. Ale parking trzeba było połączyć z miasteczkiem. Udało się to dzięki spektakularnemu zastosowaniu siatki ciętociągnionej i blachy perforowanej.
Schody zaprojektowało biuro architektoniczne Colasanto + Nobile z Rzymu. Zjeżdżając z autostrady – obojętne czy z północy czy z południa – widzimy dwie supernowoczesne budowle, które sygnalizują, że warto zaparkować samochód, ponieważ stąd można wejść na górę. Lub powtarzając słowa architekta Fabrizio Nobile: „Ponieważ schody stanowią w pewnym sensie pierwszy element miasta, mogą dziś uchodzić za nową bramę miasta.“
Fabrizio Nobile wyjaśnia, że trzy powody zdecydowały o wyglądzie konstrukcji. Filozoficzny: od niepamiętnych czasów szukano w architekturze rozwiązań pokonujących siły ciężkości, aby nadać budowlom lżejszy styl – przykładem tego są gotyckie kościoły. Siatki ciętociągnione i blacha perforowana umożliwiają, zdaniem architekta, zwieńczenie odmaterializowania. Można patrzeć przez budowlę i obserwować wszystko, co znajduje się po drugiej stronie. Geograficzny: przenikając wzrokiem konstrukcję turysta odkrywa jedność miejscowości Gallicano z prastarym krajobrazem, wzniesieniami i dolinami. Finansowy: wyzwanie, aby mimo skąpego budżetu stworzyć wzbudzającą sensację architekturę, sprawiło że zdecydowano się na konstrukcję z siatki cięto-ciągnionej i blachy perforowanej.
Wejście południowe składa się głównie z trzech ogromnych płyt ustawionych przed stromą ścianą i kręconymi schodami; dwie z nich są całkowicie osłonięte siatką ciętociągnioną. Północne jest w swojej formie bardziej kompleksowe. Tutaj siatka cięto-ciągniona tworzy podesty między piętrami oraz chodniki, na których można z dołu obserwować przechodniów. Poza tym siatki cięto-ciągnione i blachy perforowane stanowią ochronę przed niepogodą oraz zapewniają bezpieczeństwo jako balustrada. Ogromne powierzchnie metalu zmieniają w ciągu dnia swoje kolory, wciąż na nowo i inaczej kontrastując i harmonizując z pozostałymi materiałami.